Bir bahar hayali...

​Bir bahar gelecek; baharlar bile bu baharı kıskanacak. Güneş daha da güzel doğacak, yıldızlar daha da ışıltılı... Çocuklar sevinçle, anne ve babalar umutla bakacaklar yarına. Öyle bir sevinç olacak ki mutluluktan yüzler gülecek, gözlerden yaşlar akacak. "Neden ağlıyorsun?" denildiği zaman, "Galiba gözüme toz kaçtı," denilerek ağlamayı bile gizleyecek insanlar.

​Akan kanlar duracak; sokaklar cıvıl cıvıl insan sesleriyle, bir melodi şeklinde kulaklarımıza değecek. Korkunun yeri olmayacak kapıların ardında; kapıların süngüleri olmayacak. Herkes huzur ile uyuyacak; vefa ve güven atmosferi yeryüzüne hâkim olacak. Kuşlar yemlerini alırken pervazlara konacak, pencerenin ardındakiler ile muhabbet edecek. Kuş dili ile insan dili karışacak; lisanlar bile bir olacak. Ayrısı ile gayrısı bir olacak, aynı olacak. Nefesler karışıp tek bir nefes olacak; yumruklar sıkı değil, saflar sıkı tutulacak. Yüzler tebessümlü olacak; çehrelerden al al çiçekler açacak. Herkes o çiçekleri muhafaza adına fedakârlık yapma mecburiyetinde hissedecek kendisini.

​Böyle olacak bizim baharımız...

​Kış bile baharı kucağında taşıyacak, yaz ise bahara gölge olacak. Güzün yaprakları solarken bile yeni baharı kış mevsiminin kucağına bırakacak. Şairin deyimiyle, "Diğerleri mevsim, sonbahar sanattır," sözü tam yerini bulacak. Herkes baharı korumak için adeta kendi varlığını unutacak ve bahar yaşayacak. Herkes bir ışık vermek için kandillere kendi canından bir can parçası katacak; o can parçaları ile bahar aydınlanacak.

​Yeni bir dünya, yeni bir insan inşa edilirken hırsla değil, azimle hedefe varılacak. Bu hedef bir günlük değil, her günlük olacak. Çocuklara, yarınlara, kuşlara ve nebatat alemine güzel bir miras bırakılacak. Bir sonraki nesile kan yerine can bırakılacak.

​Böyle düşünmek hayal olmamalı; çünkü insanlık tarihi, yaşanan bunca olaydan sonra bunu gerçekleştirebilecek bir yetenek ve kültüre sahiptir. Yapılır mı bilmem ama yapılacağından ümidim var. Bu ümit ile umutların yeşereceği güzel yarınlara selam olsun!